Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2016

Η Μυρτώ, η μεγάλη πόλη και τα λεφορεία



Πριν τέσσερα χρόνια και κάτι μετακόμισα. Μαζί με μένα μετακόμισαν και οι γονείς μου. Δεν εννοώ στο ίδιο σπίτι. Φύγαμε απ' τα Χανιά που ζήσαμε για 6 χρόνια, εγώ για Ρέθυμνο εκείνοι για Θεσσαλονίκη. Μαζί με τους γονείς μου και η Μυρτώ, η μικρή μου αδερφή.



 Η Μυρτώ δεν είχε ξαναζήσει σε τόσο μεγάλη πόλη, ούτε εγώ βέβαια. Έτσι όταν πρωτοπήγε όλα της φαινόταν διαφορετικά. Μιλούσαμε πολύ στο τηλέφωνο. Είναι δύσκολο όταν μένεις με τον άλλο μια ζωή και ξαφνικά οι δρόμοι σας χωρίζουν. Έτσι προσπαθήσαμε να διατηρήσουμε τη σχέση μας μέσα από το τηλέφωνο. Όταν μιλούσαμε η Μυρτώ καθόταν συνήθως κοντά στο παράθυρό της κι έτσι έβλεπε το δρόμο και την κίνηση. Κι ενώ όταν μέναμε στη Σούδα, λίγο έξω απ'τα Χανιά, το λεφορείο περνούσε κάθε 25 λεπτά, στη Θεσσαλονίκη κάθε πένττε λεπτά περνούσε κι ένα διαφορετικό λεφορείο.

 Μιλούσαμε λοιπόν και κάθε τόσο μου έλεγε: "Α, πέρασε το 12!... Τώρα πέρασε και το 31. Αυτό πάει εγνατία, δεν το πολυχρησιμοποιώ. ... Α, τώρα περνάει το ΙΚΕΑ! ...Πάλι το 12!" Μια φορά είχε μετρήσει 17 λεφορεία όση ώρα μιλούσαμε. Βασικά πιστεύω ότι δε με πολυάκουγε, πιο πολύ πρόσεχε τα λεφορεία που περνούσαν παρά όσα της έλεγα. Καλά, όχι ότι της έλεγα και τίποτα τρομερά σημαντικό... 
Πριν τέσσερις μήνες και κάτι, μετακόμισα πάλι. Αυτή τη φορά ήρθα κι εγώ στη Θεσσαλονίκη. Έτσι, τώρα τα λεφορεία τα κοιτάμε μαζί με τη Μυρτώ, δε χρειάζεται να μου τα περιγράφει. Και όχι μόνο τα κοιτάμε, ανεβαίνουμε κιόλας, χτυπάμε και εισιτήριο κι όλα τα σχετικά!

2 σχόλια:

  1. Καλημέρα και καλώς σε βρίσκω!
    Νομίζω ότι όταν υπάρχουν καλές σχέσεις,
    είναι ωραία να ζουν κοντά οι άνθρωποι και να μοιράζονται κοινά βιώματα. Καλά να περνάτε πάντα μαζί και καλό τριήμερο. Petra :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλό τριήμερο!!!Ι have heard so much about your legendary sister!

    ΑπάντησηΔιαγραφή