Τρίτη, 12 Ιουνίου 2012

Βασιλικοί και γιασεμιά

Υπάρχουν λουλούδια που μοσχοβολάνε από μακριά. Έχει τύχει να περπατάς σε κάποιο δρόμο και ξαφνικά να σε πλημμυρίζει μια μυρωδιά, ν' αναρωτιέσαι ποιος τυχερός έχει ένα τέτοιο φυτό στον κήπο του και το μυρίζει κάθε μέρα, και μετά να συναντάς ένα φράχτη ντυμένο στο γιασεμί ή στο αγιόκλημα;

Άλλα λουλούδια πάλι, πρέπει να τα πλησιάσεις για να σου αποκαλύψουν την όμορφη μυρωδιά τους, όπως το τριαντάφυλλο. Φαίνεται από μακριά πώς είναι όμορφα, αλλά αν καταφέρεις να έρθεις πιο κοντά τους, σου επιτρέπουν να δεις ότι δεν είναι μόνο η όψη τους ωραία. Έχουν κάτι βαθιά μέσα τους που αναβλύζει αυτό το υπέροχο άρωμα.

Υπάρχουν λουλούδια που μόνο στο άγγιγμά σου ανταποκρίνονται και σου φανερώνουν την ομορφιά τους. Μόνο αν θελήσεις να μείνεις δίπλα τους σε ανταμοίβουν.
Κι είναι λουλούδια που είναι ωραία στην όψη τους και σε ελκύουν, μα σαν τα πλησιάσεις συνειδητοποιείς ότι δεν έχουν τίποτα προσφέρουν, δεν έχουν άρωμα, κι είναι σαν να τους λείπει η ψυχή.

Έτσι συμβαίνει και με τους ανθρώπους. Υπάρχουν άνθρωποι που από μακριά νιώθεις τις καλές τους "ιδιότητες" κι είσαι τυχερός να έχεις τέτοιους ανθρώπους γύρω σου, στο περιβάλλον σου, στον "κήπο" σου. Υπάρχουν άνθρωποι που σε μαγνητίζουν, κι αν καταφέρεις να έρθεις πιο κοντά τους, σου δίνουν κάτι από την ψυχή τους. Κι όταν το πάρεις και το βάλεις στη δική σου ψυχή, νιώθεις ευγνώμων. Υπάρχουν άνθρωποι που μόνο αν μείνεις δίπλα τους καιρό και τους δώσεις εσύ κάτι απ' τον εαυτό σου, σου επιστρέφουν κάτι από την ψυχή τους για αντάλλαγμα.

Και υπάρχουν άνθρωποι που θες να πλησιάσεις γιατί πιστεύεις ότι έχουν κάτι καλό να σου δώσουν, μα σαν έρθεις δίπλα τους και τους δεις από κοντά, βλέπεις ότι η ψυχή τους είναι άδεια. Δεν έχουν τίποτα να σου προσφέρουν και ζουν μονάχα απολαμβάνοντας την απάτη τους. Χαίρονται και κρατάνε λογαριασμό πόσους ξεγέλασαν να τους γνωρίσουν, μόνο και μόνο για να δουν πως δεν άξιζαν την προσοχή τους.

1 σχόλιο: