Πέμπτη, 31 Μαΐου 2012

Καινούριο τραγούδι απ' το Μαρίνο...

Καλή ακρόαση, παίδες. Το τραγούδι έχει τίτλο "Ε, και λοιπόν", Μουσική- στίχοι: Μαρίνος Γιαμαλάκης.
Φιλική συμμετοχή: Ερωφίλη Πατεράκη.
Ιδού...



Κυριακή, 27 Μαΐου 2012

Γεμάτη μου φυσαρμόνικα...

Ευτυχώς έχω καιρό να χρησιμοποιήσω το αστικό για το πανεπιστήμιο. Ευτυχώς, γιατί έτσι κι αλλιώς είμαστε πατείς με πατώ σε εκεί μέσα, και τώρα που καλοκαιριάζει... δεν είναι και ό,τι πιο ευχάριστο ένα λεφορείο γεμάτο φοιτητές που τρέχουν απ' το πρωί...
Συνειδητοποιώ λοιπόν ότι "αυτό το μεγάλο λεφορείο" που πρώτη φορά το είδα στην Αθήνα, και μάλιστα αρκετά μεγάλη..., λέγεται φυσαρμόνικα... και καμία σχέση δεν έχει με τη φυσαρμόνικα. Μήπως θέλαμε να το παραλληλίσουμε με το ακορντεόν; Τι έγινε; Μας φάνηκε ότι το φυσαρμόνικα είναι πιο εύηχο; Πιο σύντομο;; Πιο αντιπροσωπευτικό σίγουρα δεν είναι.

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2012

Της χώρας τα παράλογα

Παίρνω το λογαριασμό της ΔΕΗ. Είμαι ευγνώμων που είναι μόνο 28 ευρώ... μέχρι που κοιτάζω αναλυτικά και συνειδητοποιώ ότι το πραγματικό ποσό για το ρεύμα που έκαψα είναι 6 ευρώ. Με τις ρυθμιζόμενες χρεώσεις ανεβαίνει στα 10,90. Με τους φόρους τους ηλεκτρικού πάει στα 13 ευρώ. Πες ότι δέχομαι αυτές τις μέχρι τώρα χρεώσεις. Ε, δε γίνεται να έρθει το ρεύμα στην πόρτα μου με μαγικό τρόπο, θα πληρώσω και κάτι για τη μεταφορά, και λίγο φόρο για το κράτος κλπ. Το δέχομαι. Το να πληρώνω όμως 14,95 για το δήμο και την ΕΡΤ πάει πολύ. Πιο πολλά δηλαδή από το ρεύμα μου. Έλεος!
(Ναι, το ξέρω ότι εσύ έχεις αυτό το πρόβλημα πολύ πριν από μένα. Ξέρω ότι και λίγα δίνω σε σχέση με άλλους. Αλλά δεν έχω το δικαίωμα κι εγώ να αγανακτήσω;)

Εκεί θα καταντήσουμε θαρρώ.

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012

Νυχτέρια...

Πώς γίνεται κάθε φορά που διαβάζω για αρκετό διάστημα και για κάποιο σκοπό (εξετάσεις και σία), να λέω ότι τόσο πολύ δεν έχω ξαναδιαβάσει στη ζωή μου... απορώ. Τώρα άρχισα και να ξενυχτάω διαβάζοντας... Όχι πως αυτό είναι καλό, αφού την άλλη μέρα δε μπορώ να ξυπνήσω, με κίνδυνο να χάνω τα μαθήματα για τα οποία διαβάζω... Αλλά, αναρωτιέμαι, μέχρι πότε θα αυξάνεται το διάβασμά μου; Μήπως κάποτε σταματήσει και αρχίσω να μετράω αντίστροφα μέχρι να φτάσω πάλι το μηδέν;
 Κι ενώ διαβάζω και το νιώθω και το ξέρω ότι διαβάζω, γιατί -ώρες ώρες- δε μου φτάνει;; Γιατί κάθε τόσο, ό,τι κι αν κάνω, μου φαίνεται λίγο;;

Τρίτη, 1 Μαΐου 2012

"Εργατική Πρωτομαγιά"

Πρωτομαγιά σήμερα. Καλό μήνα, παιδιά. Ελπίζω να περνάτε καλά.
Πάει πολύς καιρός που έχω να έρθω σε ίντερνετ καφέ, δεν έχω ίντερνετ στο σπίτι. Είπα να έρθω σήμερα. Όχι, δε βγήκα να ξεσκάσω. Απλώς, σήμερα είναι αργία και η βιβλιοθήκη του Παν/μίου είναι κλειστή. Δεν ηθελα να χάσω μία ολόκληρη μέρα από την εργασία μου, μιας και θα πάω για τετραήμερο στο χωριό με την ευκαρία των εκλογών, κι έτσι ήρθα εδώ να "εργαστώ".
Ξεκίνησα λοιπόν να διαβάζω και να γράφω την εργασία μου. 35 μέρες πριν τη λήξη της προσθεσμίας. Καλύτερα απ' την προηγούμενη, που είχα ξεκινήσει 2 μέρες πριν. Δε συγκρίνεται βέβαια το επίπεδο δυσκολίας τους.Μέχρι στιγμής πάει καλά. Και το περίεργο (αν και θα 'πρεπε να το αναμένω) είναι ότι το χαίρομαι το διάβασμα. Όταν βλέπεις ότι αυτό για το οποίο κοπιάζεις πιάνει τόπο, παίρνεις τα πάνω σου όσο να 'ναι. Αλλά γι' αυτό δεν ήθελα να χάσω τη σημερινή μέρα, για να μην το πάρω και πολύ πάνω μου, και νομίζω ότι έχω πολύ χρόνο μπροστά μου, και τα θυμηθώ πάλι 2 μέρες πριν τη λήξη της προθεσμίας...
Πρωτομαγιά, λοιπόν, σήμερα. "Εργατική Πρωτομαγιά"...