Κυριακή, 25 Ιουλίου 2010

Ανεξιθρησκία

Κάποτε οι χριστιανοί διώκονταν από παντού. Και μετά βγήκε ένα διάταγμα που όριζε ότι ο καθένας είναι ελεύθερος να πιστεύει αυτό που θέλει. Πολύ ευνοϊκό για τους χριστιανούς αυτό. Ωστόσο, πολλούς αιώνες μετά, δεν νομίζω ότι συμμερίζονται ακόμα την ιδέα της ανεξιθρησκίας. (Μιλάω γενικά, για μία μερίδα ανθρώπων.)
Στο γυμνάσιο είχα ένα συμμαθητή που ήταν μουσουλμάνος. Πολύ καλό παιδί. Το όνομά του ήταν Τουντζάι, που σήμαινε κάτι με φεγγάρι. Πηγαίναμε μαζί ενισχυτική και θυμάμαι ότι για κάποιο διάστημα είχαν νηστεία και δεν έτρωγαν όλη μέρα παρά μετά που θα γυρνούσαν από την ενισχυτική, κατά τις πέντε. Πολλές φορές, ενώ είχε απαλλαγή από το μάθημα των θρησκευτικών, έμενε στην τάξη και συζητούσαμε, μας έλεγε ομοιότητες στη μουσουλμανική θρησκεία με αυτά που μαθαίναμε στη χριστιανική. Έτυχε να το αναφέρω στη μαμά μου, ότι έχω ένα συμμαθητή που είναι μουσουλμάνος, και μου είπε να μην τον κάνω πολύ παρέα, βασικά καθόλου, για να μη με κάνει να αλλάξω πίστη. Τότε πίστευα στο θεό και ήμουν αρκετά ευσεβής, όμως αυτό μου φάνηκε γελοίο. Της απάντησα μάλιστα ότι αντί να με αλλαξοπιστήσει αυτός θα μπορούσα να τον φέρω εγώ στο δρόμο του δικού μας θεού. Βέβαια αυτό δεν καθησύχασε τη μητέρα μου. Ούτε και έγινε τίποτα απ' τα δύο.
Σήμερα δεν πιστεύω σε κανένα θεό. Και το θέμα μου είναι ότι ναι μεν υπάρχει ανεξιθρησκία αλλά πώς αυτή μεταφράζεται στην αντίληψη των ανθρώπων, και δη των χριστιανών, (μιας και δεν έχω παρτίδες με πολλούς άλλους θρησκευόμενους για να δω τις αντιλήψεις τους). Νομίζω ότι κυριαρχεί η ιδέα ότι εάν δεν είσαι χριστιανός, είσαι κακός άνθρωπος. Επιτρέπεται να πιστεύεις σε ό,τι θέλεις αλλά δεν πρόκειται να σου πολυ-μιλάνε αν ξέρουν τις απόψεις σου. Κάποιοι θα σε θεωρήσουν εξώλης και προώλης, γιατί εφόσον δεν πιστεύεις στο θεό, δε θα 'χεις και ηθικές αρχές, πράγμα που είναι λανθασμένο. Εντύπωση μου κάνει το ότι πολλοί χριστιανοί φοβούνται να συζητήσουν με αλλόθρησκους, ώστε να μην επηρεαστούν τα πιστεύω τους. Και σκέφτομαι, τόσο "σίγουροι" είναι για την πίστη τους που δεν μπορούν να κάνουν μια απλή κουβέντα; Πάντως πολλοί απ' αυτούς σίγουρα δε θα σε αντιμετωπίσουν με τον τρόπο που θα σε αντιμετώπιζαν αν ήσουν ομοϊδεάτης τους.

Βέβαια κι εγώ προσωπικά μπορεί να κρίνω και να αποδοκιμάζω κάποιες συμπεριφορές χριστιανών, αλλά η διαφορά είναι ότι εγώ κρίνω τη συμπεριφορά τους κι όχι τις ιδέες τους.

1 σχόλιο:

  1. Το φωνάζω καιρούς! Θεός είναι αυτό που πιστεύει ο καθένας μέσα του!Οι θρησκείες είναι ένα ανθρώπινο κατασκεύασμα που στηρίζεται σε μύθους για το άγνωστο.Και το άγνωστο τρομάζει τους ανθρώπους...! Είναι κέντρα εξουσίας που τα διευθύνουν άνθρωποι και κινούν τις μάζες του κόσμου.Και όπως κάθε εξουσία θέλει να κυριαρχεί με κάθε τρόπο, έτσι και ο Χριστιανισμός μεταχειρίστηκε διάφορους τρόπους για να κυριαρχήσει και μετά επέβαλε τους δικούς του κανόνες. Όπως και κάθε θρησκεία προσπαθεί! Γιατί θέλει να εξουσιάζει! Ο Χριστιανισμός είναι φιλοσοφία, γιατί άλλες φιλοσοφικές σκέψεις δεν τις κάναμε θρησκεία? Γιατί πρεπει να είμαι Χριστιανός για να σέβομαι τον συνάνθρωπο μου και να τον αγαπώ? Μια ακόμη προσπάθεια ομαδοποίησης και ταμπελοποίησης είναι και αυτό! Έχει τύχει να συζητήσω με διάφορους ανθρώπους που είναι πολύ Χριστιανοί! Δεν φαντάζεσαι τι έχω ακούσει! Ένα παράδειγμα τραγικό θα πώ μόνο γιατί το ξεχείλωσα το σχόλιο εδώ! Ένας φίλος δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι κάποιος άνθρωπος που έτυχε να γεννηθεί σε άλλο μέρος του κόσμου, με άλλες αντιλήψεις και να ποτιστεί με τις ιδέες κάποιας άλλη θρησκείας δεν μπορεί να πάει στον παράδεισο κι ας είναι ο καλύτερος άνθρωπος του κόσμου....! Άσχετα αν εγώ δεν πιστεύω ούτε στον παράδεισο ούτε στην κόλαση! Τεσπά. Καλή σου μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή