Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2009

Ε.Π.

Η Δ. έχει ένα μπλογκ και κάνει αναρτήσεις για οτιδήποτε της αρέσει ή δεν της αρέσει.
Η Δ. είναι το μαύρο πρόβατο στην αγέλη μας, σύμφωνα με πολλά πρόβατα, και το ξέρει αλλά δεν τη νοιάζει. (Και καλά κάνει.)
Η Δ. έχει καλύτερο γούστο σε ρούχα, παπούτσια και λοιπά από μένα και ξέρει να κυκλοφορεί σαν άνθρωπος στην κοινωνία.
Η Δ. μου κάνει κήρυγμα να πηγαίνω στη σχολή μου ενώ ξέρουμε πολύ καλά πόσο παρακολουθούσε κι αυτή όταν ήταν στη θέση μου.
Η Δ. νομίζει ότι έχει μείνει 9 χρόνων (ή 16, ανάλογα με την περίσταση) και το βλέπει ως κάτι αρνητικό ενώ ίσως να μην είναι τόσο.
Η Δ. ξέρει να κάνει ψώνια καταναλώνοντας τα λιγότερα δυνατά χρήματα. Κάποιες φορές βέβαια, μετανιώνει γι’ αυτά που αγόρασε ή λέει ότι ήταν ακριβά, και μετά δεν της αρέσουν κιόλας και κάθεται και κλαίει τα λεφτά που έδωσε… Και μετά η Δ. λέει ότι εγώ είμαι φραγκοφονιάς και καρμιροτσιγγούνης…
Στη Δ. αρέσει να συμφωνούμε κι όταν καμιά φορά έχουμε διαφορετική άποψη νομίζει ότι έχω αλλάξει στρατόπεδο και ότι δεν την καταλαβαίνω.
Η Δ. καπνίζει, πότε πολύ πότε λίγο, γεμίζοντας τα πνευμόνια της μαύρους καπνούς, αλλά πάντα κάθομαι δίπλα της (ή απέναντί της) χωρίς να μ’ ενοχλεί που σύμφωνα με ηλίθιες έρευνες η ζωή μου λιγοστεύει κάθε λεπτό που εισπνέω τον καπνό της.
Η Δ. είχε κάποτε τις μαύρες της και ξέρει πώς είναι, αλλά δεν ξέρει τι να κάνει για να με βοηθήσει όταν βρίσκομαι σε μια τέτοια κατάσταση.
Η Δ. κι εγώ έχουμε αρκετό χιούμορ και μέχρι τώρα νόμιζα ότι μοιραζόμασταν την ίδια αίσθηση του χιούμορ…
Η Δ. όταν καμιά φορά βρίσει μου ζητάει συγγνώμη γιατί ξέρει ότι δε μου αρέσει.
Η Δ. είναι πολύ καλή στα μαθηματικά και αν δεν ήταν αυτή δε θα είχα καταφέρει να μάθω τίποτα από όλα αυτά που κατά καιρούς μου έχει μάθει (αφού οι καθηγητές μου ήταν άχρηστοι…)
Η Δ. ξέρει και πολύ καλά αρχαία κι ας μην το πιστεύει και πριν πάω στην Α’ γυμνασίου με είχε ξεσκίσει στο να κλίνω ουσιαστικά α’ και β’ κλίσης.
Η Δ. δεν μπορεί να κάνει ούτε μία καλή πάσα στο βόλεϊ αλλά όπως της έχω ξαναπεί έχει άλλο χάρισμα: με τις κινήσεις της με κάνει να γελάω μέχρι δακρύων…
Η Δ. ώρες ώρες με νευριάζει γιατί λέει τα ίδια και τα ίδια και το χιούμορ της γίνεται κάπως αισχρό.
Η Δ. κι εγώ μιλάμε κάθε μέρα στο κινητό μέχρι να πονέσει το κεφάλι μας.
Η Δ. πολλές φορές μου μιλάει στο τηλέφωνο κι εγώ αφαιρούμαι και σκέφτομαι άλλ’ αντ’ άλλων… αλλά όταν το συνειδητοποιώ κάνω ότι έχω καταλάβει πλήρως τι μου λέει.
Η Δ. νομίζει ότι μόλις βρω κάποιαν άλλη φίλη θα την αφήσω στη μοίρα της και δε θα με νοιάζει αν ζει ή αν πέθανε από καρκίνο του πνεύμονα.
Η Δ. κι εγώ έχουμε μαλώσει πολλές φορές για λόγους που έδειχναν σημαντικοί αλλά μετά που τους σκεφτόμασταν ξανά ήταν ανόητοι.
Η Δ. δε θα με εγκαταλείψει ποτέ ό,τι βλακεία κι αν κάνω και πάντα θα προσπαθεί να με αποτρέψει απ’ το να κάνω τα ίδια λάθη με εκείνη.
Η Δ. έτυχε να είναι αδερφή μου.
Η Δ. διάλεξα να είναι η καλύτερη μου φίλη.

1 σχόλιο: